Pochodzenie gołębi
Pochodzenie gołębia jest monofiletyczne. Oswojony gołąb skalny poddawany był przez wiele stuleci różnorodnym wpływom człowieka, co doprowadziło u ras hodowlanych do bardzo dużych zmian zarówno w ich budowie, wymiarach, proporcjach, upierzeniu, a także w cechach fizjologicznych. Dodatkowym czynnikiem wywołującym zmiany ilościowe i jakościowe były mutacje. Cechy gołębi uległy dużemu zróżnicowaniu.
Dzikie gołębie skalne są średniej wielkości. Długość wynosi 33 cm, a rozpiętość skrzydeł 60 cm. Występuje w północnej Europie, na europejskich i afrykańskich wybrzeżach i na wyspach Morza Śródziemnego oraz na Bliskim i Dalekim Wschodzie.
Gołąb skalny gnieździ się na skałach i urwiskach, nie gnieździ się na drzewach. Upierzenie koloru szaroniebieskiego. Jest ptakiem osiadłym, cechuje się dużą zręcznością w locie. W Polsce występuje cztery gatunki dzikich gołębi.
Grzywacz to największy z występujących u nas dzikich gołęb, jego długość dochodzi do 45cm. Barwa szaroperlista, pióra na piersiach z czerwonym odcieniem mienią się metalicznie. Pod głową występują białe pióra w kształcie opaski. Biały też jest przedni brzeg skrzydeł. Dziób jasnożółty, najchętniej grzywacz gnieździ się w lasach. Jest ptakiem bardzo płochliwym i nieufnym.
Siniak jest mniejszy od grzywacza, długość wynosi 30 cm. Występowanie siniaka jest bardzo rzadkie. Jego upierzenie jest szarosine. Lotki i sterówki tego gołębia są ciemne. Może mieć na skrzydłach czarne plamy. Grzywacz i siniak zamieszkują ten sam biotop i wykazują podobne formy zachowania.
Turkawka gołąb długości 30cm. Upierzenie tułowia brązowe. Po bokach szyi czarne prążki. Wydaje charakterystyczny głos turkotanie
Synogarlica(sierpówka) turecka długość gołębia około 28cm. Upierzenie łupkowoszar, końce skrzydeł ciemniejsze. Na karku występuje czarna półobroża, chętnie przebywa w sąsiedztwie z człowiekiem. Pochodzi z Indii. Stamtąd rozprzestrzeniła się na zachód, w Polsce pojawiła się około 1947 roku.
